سبد خرید

کالایی در سبد شما وجود ندارد

جستجو

حساب کاربری

persian

Change Language

Persian

English

وبلاگ لئونارد

سپندار مذگان

سپندار مزگان

سپندار مذگان یا سپندار مذ یکی از جشنهای بزرگ تمدن ایران باستان است که در آن روز همه مردان به احترام مقام بانوان گوش به فرمان ایشان بوده و برای آنان هدیه های ارزشمندی نیز فراهم می کردند واژه "سپندار مزگان" در زبان آریائی "اسپندار مذ" به پنجمین روز ماه اسفند اطلاق می شده که به باور آن ایام نمادی از باروری زمین تکریم آن می باشد در دوره ساسانیان "سپندار مژ" که بعدها مژدگیران یا مزد گیران نامیده شد روزی بوده که بانوان از مردان «مزد» هدیه دریافت می کردند.در این روز زنان نه تنها از هدایا و دهش های مردان برخوردار می ‌شدند، بلکه بطور کامل در این روز فرمانروایی می ‌کردند... بنا به بیان ابوریحان, «اسفندارمذ» ایزد موکل بر زمین ,حامی و نگاهبان زنان پارسا و درست کار بوده. به همین دلیل در آن دوران این روز، عید زنان به شمار می ‌رفت. در فرهنگ پهلوی سپندرمت یا همان سپندارمذ، نام یکی از امشاسپندان و در عین حال نام پنجمین روز ماه و دوازدهمین ماه سال معرفی شده‌است. وی را همان الهه بسیار قدیمی اسفند دانسته‌اند و گفته‌اند که او را دو امشاسپند دیگر یعنی هورواتات (خرداد) و امرتات (امرداد) همراهی می‌کنند و این سه گروهی از امشاسپندان را می‌سازند که قرینهٔ سه امشاسپند نخستین می باشند.

امروزه عده ای روز "سپندار مذگان " سپندارمذ (پنجم) از ماه سپندارمذ (اسفند) را روز ۲۹ بهمن و روز جشن سپندارمذگان می‌دانند.چراکه معتقدند تغییر تقویم باستانی ایران 6روز با تقویم جلالی اختلاف داشته و با کسر این شش روز به 29 بهمن میرسند. این درحالی است که بارها و بارها گاه‌شمار ایرانی جابجا شده است. حتی دوره‌ای بوده است که نوروز در آغاز پاییز و پنچه (پنچ روز اضافه‌ی سال) در نیمه ساله بوده است. ولی در آن روزگار نیز روز اسفند از ماه اسفند، اسفندگان بوده است و همواره اسفند آخرین ماه سال محسوب میشده و جشنهای مربوط به ان نیز در همان ماه اسفند برگذار میشده... در گاه‌شماری‌های گوناگون ایرانی، علاوه بر این که ماه‌ها نام داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. برای نمونه روز نخست هر ماه «روز اورمزد»، روز دوم هر ماه، روز بهمن (سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم هر ماه، اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم هر ماه، شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم هر ماه، «سپندارمزد» بوده‌است.